Het is Piet Vroon, de veteraan van de vloot, net niet gelukt om de overall zege in de Sevenstar Round Britain & Ireland Race 2010 te grijpen. Hij lag met zijn Ker 46 Tonnerre de Breskens lange tijd op koers voor de eindzege, maar in de finale sprint liet de wind het afweten. De 81-jarige zeezeiler toonde zich geenszins een verliezer. Hij had genoten. De Britse TP52 Merricks II kwam kort voor de Tonnerre binnen.
Dat was vannacht rond 2 uur lokale tijd. Er was echter geen tijd voor een feestje bij binnenkomst, want de veertienkoppige bemanning begon direct met opruimen. Aanstaande vrijdag wacht de studenten van de British Keelboat Academy al de volgende race, de RORC Offshore naar Cherbourg. Schipper Luke McCarthy: “Dit was en is het hoogtepunt van ons seizoen. Het team heeft goed gepresteerd en een grote stap gezet in termen van de individuele capaciteiten en vaardigheden. Opkruisen op de Noordzee was zwaar, voor zowel de boot als de bemanning. Buiten wat blauwe plekken, heeft iedereen zich goed gehouden. En de boot ook. We hebben wat kostbare fouten gemaakt, maar het belangrijkste is dat we samen voortgang hebben geboekt en we gaan van hieruit verder. Ik weet zeker dat enkele van de bemanningsleden door zullen stromen naar het hoogste niveau van offshore racen. Het zou me niets verbazen als sommigen zelfs volgen jaar de Volvo Ocean Race gaan varen.”
Tonnerre in stijl onthaald
Nog geen twee uur later kwam de Nederlandse Tonnerre onder spinnaker over de eindstreep. Ze werden daarbij sportief aangemoedigd door het team van de John Merricks II. Met de geklokte tijden staat de Tonnerre momenteel eerste in de IRC Zero en derde in IRC overall. In beide klassementen op de voet gevolgd door de John Merricks II. Vroon korte tijd later op de steiger: “Het is uiteraard jammer dat we niet hebben gewonnen, maar we kunnen niets aan de wind doen. Niemand kan dat. Het was een fantastische race. Ik zal me altijd herinneren hoe we onder spi langs de westkust van Ierland vlogen. Een hele dag en nacht lang. We hadden onze problemen, net als iedereen. Maar toen we geen gas meer hadden om te koken, hadden we nog steeds eten en koffie. We hebben geen honger geleden en toen de boot zo enorm tekeer ging en we niet rechtop konden staan, konden we toch onze taken uitvoeren. Iedereen heeft problemen, die op zich geen zorg zijn, maar wel het oplossen ervan. De race duurt lang, maar zodra je een paar dagen op zee hebt doorgebracht, kunnen die paar extra er ook wel bij. Ik moet toegeven dat toen we Aberdeen voorbij kruisten, ik aan mijn mooie kantoor met koffiemachine aldaar dacht. Maar ik kan me maar twee opgaves in een race heugen; een keer voor de begrafenis van mijn moeder en in een Fastnet toen we de mast braken.”
Vroon is met zijn 81 jaar niet de man om zomaar te stoppen. Hij kan opnieuw een geweldige prestatie aan zijn palmares toevoegen.
Foto: RORC/ Patrick Eden
Er zijn nog geen reacties.