Team Feitsma wint matchrace finale Lelystad

 “Kom maar, gooi me maar tegen het startschip”, roept schipper Jeroen den Boer fel naar zijn tegenstander. De blauwe en groene MaxFun 35s scheren rakelings langs de startboot. Het is duidelijk, hier wordt op het scherpst van de snede gestreden. Op zaterdag 27 maart organiseerde Team Heiner in Lelystad de finale van de Matchrace Voorjaarsserie. Het team van Jurjen Feitsma pakte met zeven van de vijftien eentjes overtuigend de eindzege.

Na alle oponthoud wegens ijs, wordt de afsluitende dag ironisch genoeg gekenmerkt door zonneschijn, een aangename temperatuur en een stabiele wind van circa 11 knopen. Prachtig zeilweer. De drie finalisten varen drie Round Robin series, waarbij ze rouleren over de twee wedstrijdjachten. De vierde finalist komt uit Engeland, maar bedankte wegens de afstand voor de afsluitende races.

Kunst van het starten
Het is fascinerend om te zien hoe de twee teams elkaar al minuten lang voor de race het leven zuur maken. Roy Heiner en Jeroen den Boer varen achter de lijn hun rondjes. Bij de één wappert een blauwe vlag in het wand en bij de ander een gele. “Nu varen ze allebei nog in hun eigen box, maar bij het vier minuten signaal moeten ze van boven de lijn (aan de kant waar de wind vandaan komt) het startblok invaren. Dan ontmoeten ze elkaar voor het eerst”, zo legt Bart-Jan Wilton van Team Heiner uit. Heiner probeert op de spiegel van Den Boer te manoeuvreren. “Het is vervolgens de kunst om achter de andere boot te komen, want dan heb je controle”, gaat Wilton verder. En zo begint het kat en muis spel al ruim voor het schot. Maar ook daarna komen de umpires onder leiding van Jos Spijkerman ogen te kort.

Veel gevlagd
Feitsma na afloop: “Het was heel close. Er werd veel gevlagd. Er waren races dat we meer dan vijf keer bij elkaar kwamen, waarbij we een situatie hadden.” Ondanks zijn overtuigende eindzege, begon de winnaar wat minder voortvarend aan de finaledag: “In de eerste Round Robin hadden we maar één van de vier wedstrijden gewonnen. Daarna hebben we het weer goed opgepakt door te blijven focussen op wat iedereen moest doen. In principe ging het super goed qua boothandeling en snelheid. We konden prima schakelen als we hoogte nodig hadden of als we juist harder moesten. Als ik iets wil uitvoeren wat ik in mijn hoofd heb bedacht, moet dat meestal in een split second. Als iedereen aan boord dan meedenkt, vooruit kijkt en erover communiceert, klopt de boothandeling en wordt het mooi.”

Bloedstollende finish
Roy Heiner en Jeroen den Boer vochten in hun voorlaatste duel een bloedstollend gevecht uit. Heiner lag een bootlengte voor in het laatste spinnakerrak, maar moest nog een strafrondje draaien. Bij het matchracen is het gebruikelijk om dat vlak voor het einde pas te doen. Alleen dit keer moest Heiner zich op Den Boer blijven concentreren, want die zette van achteren de ene na de andere ‘aanval’ in. Uiteindelijk wist Den Boer, onder het toeziend oog van wedstrijdleider Wilton, in de resterende paar meters tussen het finishschip en Heiner door te glippen. Het laatste treffen tussen de twee was snel bekeken toen de grootschoot van Heiner het tijdens de startprocedure begaf. Pech voor Heiner en punt voor Den Boer, die daarmee op dezelfde score als Heiner uitkwam (4 punten). Op basis van dat cadeau gekregen punt, eindigde Den Boer uiteindelijk als tweede overall.

‘Iets te licht gedacht’
Maar de nummer twee had stilletjes op meer gehoopt. “Het ging met ups & downs vandaag. We hadden iets meer calls tegen dan mee. Niet dat ze onterecht waren, maar we maakten wat meer fouten dan Jurjen.” Het waren naar eigen zeggen niet te zenuwen die opspeelden, integendeel: “Ik denk dat we er iets te licht zijn ingegaan. We hadden deze serie nog niet tegen Jurjen gevaren. Alleen tegen Roy, Klaartje Zuiderbaan en Gaston Loos. Dat ging bij de tweede keer zo soepel dat we dachten ‘dat komt wel goed’, maar we moesten er nu harder aan trekken.”

Helemaal tevreden is de stuurman dus niet: “We hadden natuurlijk willen winnen, maar bij matchracen ligt het vaak aan kleine dingen dat het niet lukt.” Hij lacht: “Jurjen was echt sterker. Ik moet eerlijk zeggen dat het de eerste keer is dat hij ons verslaat, dus dat doet wel pijn. Hij staat ook voor ons in de wereldranglijst, dus het is niet echt gek.” Feitsma en zijn bemanning staan op de 79ste plaats en Den Boer en zijn mannen op de 95ste. “Ons doel is om aan het einde van dit jaar bij de beste vijftig te zitten”, aldus Den Boer. Volgende week vaart hij een grade 3-evenement in Hamburg.

‘Gewoon gaaf’
Bij de borrel lichtte Jos Spijkerman nog eens de meest in het oog springende situaties toe, wat het algehele niveau weer omhoog moet tillen. Iets wat Heiner absoluut voor ogen had met deze matchrace serie. “Deze wedstrijden hadden het laagste ISAF niveau (grade 4), waarbij we umpires kunnen opleiden. Dat loopt via het Verbond en Jos voert het uit. Als zeilers hebben we elkaar ook alle dagen geholpen met tips. Zo proberen we alles en iedereen wat beter te maken. Je ziet dat het niveau hoger en hoger wordt.”

Op de vraag hoe hij op de finale terugkijkt, volgt een spontaan antwoord: “Dit was hartstikke gaaf! Het was de bedoeling om de hele winter te varen. We zouden op 28 november beginnen en dan om de drie weekends zeilen, maar dat lukte niet vanwege wind en ijs. Dus we hebben een nieuwe opzet gemaakt. Dat waren twee weekends en deze finale. Iedereen vond het leuk. Het weer is meegevallen en we hebben heerlijk gevaren.”

Nieuwe winterserie 2010-11
Half oktober tot eind december 2010 staat de nieuwe winterserie op de planning, gevolgd door een tweede van begin februari tot maart/april. “En tijdens SAIL Amsterdam gaan we ook twee avonden matchracen”, besluit Heiner.

DB
Foto’s: Diana Bogaards

---

---

---

Reacties: (0)

Er zijn nog geen reacties.