Interview: Lukt het Coen de Koning voor de derde keer het WK F18 te winnen?

Coen de Koning en Thijs Visser gaan vanaf maandag de strijd aan met 180 andere F18 zeilers om hun wereldtitel te verdedigen. Bij hun laatste wedstrijd, het ONK catamaranzeilen, bungelden ze onderaan de uitslagenlijst. Toch spraken we een bijzonder ontspannen en zelfverzekerde stuurman, die zijn training in Erquy, de locatie van het WK, er al op had zitten.

Wat gebeurde er op Texel?
Dat was een moeilijke week. Er gingen een hoop dingen mis. We hadden het begin van de Dutch Open vier goede wedstrijden, maar dat leverde alleen maar alfabet op. Dat wil zeggen, de eerste dag twee DSQ’s omdat we de letters van de organisatie niet in onze zeilen hadden geplakt en de tweede dag een BFD en een OCS omdat we te vroeg gestart waren.

Wat gaat er door je heen als er twee DSQ’s achter je naam staan, in plaats van een één en een twee?
In eerste instantie denk je ‘wat kunnen we hiermee’. Je buigt je over de regels om te kijken of er toch niet iets aan te doen valt. Toen duidelijk werd dat dat niet kon... Tja, dan voel je je wel een beetje kansloos. Je realiseert je dat het je je evenement kost, terwijl je niet oneerlijk gezeild hebt. Dat is nog erger dan een OCS.

Kun je deze missers verklaren? Was de druk te hoog?
Dat denk ik niet. We hadden ook al het Nacra kampioenschap gehad en waren helemaal gesettled op Texel. Soms heb je gewoon een beetje pech. Wat wel goed was om te zien is dat we hard gingen met onze nieuwe zeilen, onze nieuwe latten en de nieuwe settings en dat bij de boeirondingen niemand ons bij kon houden. In die zin hebben we dus wel goed gevaren. Dat je dat niet op de uitslagenlijst terug ziet, vind ik dan minder erg.

Wat hebben jullie na Texel gedaan?
Eerst natuurlijk alles goed doorgesproken met onze coach, Sven Karsenbarg. En we hebben onze nieuwe boot in elkaar gebouwd. In de rompen van de vorige zat een constructiefout. Vervolgens zijn we naar Erquy gegaan om samen met een Australisch team, Adam Beattie en Jamie Leitner, te trainen.

Waar train je dan nog op, op dit niveau?
De trim verfijnen en de samenwerking aanscherpen. Ook al ben je al best goed bezig, je loopt altijd tegen nieuwe problemen aan. Thijs en ik zijn bijvoorbeeld heel verschillend. Thijs is een denker en ik ben een voeler. Daar moet je rekening mee houden in de manier waarop je je wedstrijd voorbereidt, maar ook in je communicatiestijl. Hoe dieper je daar op in gaat, hoe meer stof je tegenkomt. Dat is heel leuk, want het leidt tot verbetering, maar ook heel moeilijk. Een ander punt in dit team is, dat ik oorspronkelijk, in het Boskalis team, Thijs zijn coach was. Die rolverdeling gaat niet zomaar weg. Het is wel de bedoeling dat dat minder wordt, maar soms gaat het niet zo snel als ik zou willen.

Zijn er nog speciale condities in Erquy waar je rekening mee moet houden?
Je hebt er een sterk landeffect. Er staan bergen en we varen in een baai. Dan moet je er wel even goed over nadenken wat er met de wind gaat gebeuren. Dat hebben we nu scherp. Het is fijn dat we dat op ons gemak hebben kunnen voorbereiden.

En? Gaan jullie winnen volgende week?
Als je kan kiezen, wil je natuurlijk winnen. Maar het belangrijkste is er uit te halen wat er in zit. Ik denk dat we beter zijn dan vorig jaar en dat we op dit moment op ons hoogste niveau van dit seizoen zitten. Maar dat wil nog niet zeggen dat we die 180 boten gaan verslaan.

Is deze focus op je eigen prestatie in plaats van op de einduitslag een manier om met de druk om te gaan?
Dat zou kunnen. Maar in 2008, toen ik het WK met Jeroen van Leeuwen won, had niemand het nog over druk en stond ik er ook zo in. Mensen kunnen wel vanalles van je verwachten, maar daar heb ik vrij weinig mee te maken.

Wat is er nu anders dan in 2008?
Je weet dat je er toe in staat bent, maar dat wil niet zeggen dat het weer lukt. Van Thijs en mij wordt het maximale gevraagd en we gaan er alles aan doen om zo goed mogelijk te presteren. Het wordt spannend. En dat is ook wat topsport zo leuk maakt. Je kunt blijven focussen op verbetering, zonder dat het saai wordt. Ik kan niet zonder die gedrevenheid.

Wat ga je nu doen?
Ik ga rond 10 uur naar bed, om alvast in het ritme voor volgende week te komen. Op een wedstrijddag staan we om 8 uur op. Het eerste dat ik ’s ochtends doe is kijken of de boot in orde is. Thijs gaat vaak een stukje hardlopen. En we spreken de wedstrijden door met de coach. Maar eerst kunnen we de komende dagen nog even relaxen. Een terrasje pakken. Vrijdagavond vertrekken we weer naar Erquy.

Veel succes!

JL

Foto: Thom Touw, tijdens het Zwitserleven ONK catamaranzeilen

---

---

---

Reacties: (0)

Er zijn nog geen reacties.